مرد روزهای ابری

مرد روزهای ابریدر وهم زمان خویش گاهی آدم گمان می‌کند زندگی از بیرون در جریان است؛ خیابان‌ها، ساعت‌ها، فصل‌ها و آدم‌ها می‌آیند و می‌روند. اما آنچه سرنوشت انسان را دگرگون می‌کند، در سکوتی رخ می‌دهد که هیچ‌کس آن را نمی‌بیند. از جایی به بعد، انسان دیگر در زمان زندگی نمی‌کند؛ در لایه‌هایی از خاطره، حسرت، امید و وهم زندگی می‌کند و هر روز، بی‌آنکه بداند، فاصله‌ای میان آنچه هست و آنچه روزی بوده، بیشتر می‌شود. به عبارتی هر کسی در وهم زمان خودش زندگی می‌کندگاهی آدم خیال می‌کند همان کسی است که سال‌ها پیش ...

ادامه مطلب