مرد روزهای ابری

روحمان شاد آن روزهای دور، دانشآموز دبیرستان بودم و «گرگ بیابان» در فضای ذهنی نوجوانیام، مفتون تصمیم شخصیتهای داستانهای هدایت بودم و سرانجام خودش که در روز آغاز چهل(چند؟) سالگی، خود را بکشد. آن روزهای دور، پانزده یا شانزده سالی بیش نداشتم و تا چهل سالگی، راه باقیمانده بیش از تمامی عمر من بود. یک دور نرسیدنی. یک زمان تمام نشدنی برای زندگی کردن. مرگ، هر قدر هم که گه گاه خودش را نزدیک نشان میداد، برای دیگری بود.آن روزهای دور، دیگر گذشته است. انگار که همین نزدیکی حادث شدهاند. حالا زمان باقیمانده به چهل سالگی کمتر کل انگشتان دست است ، این نقطهی تمام خیالپردازیهای نیست انگارانهی کودکی، کسر ...

ادامه مطلب