دو ساعت قبل تر

گاهی آدم فکر می کند بعد از یک اتفاق بد، یک شکستی از دست دادنی، یا بدشانسی در زندگی، اتفاقهای خوب همهچیز را جبران میکند، آدم دوباره اوج میگیرد میرود بالاتر خوب میشود همهچیز از فرش باز می گردد به عرش دوباره، اما یک واقعیت دیگری هم هست که انگار موثرتر عمل میکند، یک اتفاق بدتر که میتواند عین همهی اتفاقهای خوب که میتوانست بیافتد یا قرار باشد بعدا بیافتد همه چیز را تغییر دهد و انقدر درگیر تان کند،که یادتان برود چه بود چه شد و به کجا ختم شد همه ناکامیهای قبلی. آدم میتواند درگیر چیزی شود بنشیند وسط اتاق، و تنها چیزی که بخواهد از زندگی دو ساعت قبلتر باشد.گاهی وقتی همهی چیزی که از زندگی میخواهی دو ساعت قبلترش باشد دیگر انگار هیچ چیزی خیلی نه اذیتت میکند نه بالا میبرد نه پایین .مخت انگار از دو ساعت قبل شروع میشود میرسد به حال با واقعیت روبهرو میشود نمیتواند بپذیرد هضمش کند تغییرش دهد انگار که مبدا مختصاتت تغییر کرده باشد یا مبدا خوشحالی و بد بختیهایت.