خرید بک لینک

این روزها اخبار را میبینم و قلبم مچاله میشودقلبم توی چشمهایم ضربان میزند. هر چیزی جز اخبار هم میبینم میسوزم. تصاویر روحم را میسوزانند و وقتی چشمهایم را میبندم بدتر میشوم. چون ذهن هجوم می آورد انگار پوست گلویم راکندهاند، رویش آتش گذاشته و بعد خاک ریختهاند همه کار میکنم که ذهنم ساکت باشد وکاری نکنم واقعا اگر شیطانی وجود داشته باشد همین ذهن کثافت است ذهن هیچ قدرتی در جهت خواسته ندارد، قدرتش در جهت اغتشاش بیشتر به کار افتاده است. کاری نمیکنم و غر میزنم. غر میزنم تا تحمل کنم. تحمل میکنم چون فردایی هست. فردایی هست تا من و شما را زجر بدهد. زجر میکشیم که بدبخت باشیم. بدبختیم و نای بدبخت بودن نداریم. ماندن را دوست دارم ولی ماندن انگیزه میخواهد ولی چیزی که میخواهم انگیزه نیست، محو شدن است. برگشتن به اول و ناموجود شدن .جوری خم شدها م انگار چهارپایی بودهام که به زور آدمم کرده اند. با این حال من به حداقل کثافت انسانی نیاز دارم اگر نه چطور از وسط قبیلهی آدمیان رد شوم و دیده نشوم؟؟.هراس از دیده شدن نیاز به تزئین الکی دارد از هر چیزی که به انسان آلوده شده فراری ام خسته از تحمل، خسته از بیتحملی نمیشود درد داشت ولی فریاد نزد. ما چرا فریاد نمیزنیم؟نمیشود فریاد را بشنوی و حرکت نکنی ما چرا حرکت نمیکنیم؟ میپرسند مگر فلانی... بچه یا بزرگ، چه گناهی داشت؟ ولی این ماهستیم که گناهکار ایم. گناهکارانِ روی زمین با تولیدمثلهای عجیب و غریب. 1'>همیشه در حال مشاهده . همیشه 1 و بدعهد، همیشه 1، همیشه منتظر و در نهایت پرت شدن به صندوق اباطیل. کاش میشد بدون نام به یک جای بدون نام پناه برد.

برچسب: نویسنده: یاسین کوشکی تاريخ: سه شنبه 10 خرداد 1401 ساعت: 13:15

صفحه بندی