اول

به نظر میرسد ایرانیان یک دورهای دارند به نام اول. فلان چیز اول خوب مال ما بوده ، اول از شما غربیها، اول از عربها. اما بعد؟ بعد از اول؟ من حتی شنیدهام که میگویند به این فرانسویها: ما قبل از شما قاشق داشتیم.

قبلا خانمی که در رادیوی آیت الله بی بی سی کار میکردمدیر مغازهای بود که دوست من یک ماه در آن کار میکرد، میگفت:وقتی آدم افریقایی میآمد درون، و بعد که میرفت خانم ایرانی ما در مغازه را باز می کرد و دماغش را میگرفت که انسان افریقایی بو میدهد و در زیر زمین مغازه جایی بود که مردمان ایرانی میآمدند و بر سر شجرهنامه خود کار میکردند و شجرهشان هم هیچوقت به زنی فاحشه از شهر بخارا نمیرسید. این شد که من بعد از مبارزه با خودم به مبارزه با موجوداتی به نام هموطن برخاستم(داخل و خارج) و بعد میدان جنگم وسیعترشد و من هم ورزیدهتر و خلاصه دیگر کسی نماند و من بیکس شدم.

این است که ایرانیان در اول ماندهاند غیر از آنها که از اول با ژنبرتر آمدهاند. اول را با خودشان آوردهاند. مانند کسی که در تولید اتومبیل هیچ نقشی نداشته، در تصاحبش چرا و سوار بر آن از اول به بعد میرود. با اینکه هر که سوار اتومبیل بشود در نهایت تنها یک اتومبیلیست است. من همیشه با هر چه عمومیت داشت و با هر چه قدرت بود میجنگیدم. برای همین هم خیلی زود بیکس و کار شدم.

پ ن : اتومبیلیست واژه من درآوردی بود.