لیکن رفیق بر همه چیز مقدس است
به کسانی که دوستشان دارم بی دریغ محبت میکنم. گاهی سنگ تمام میگذارم که خوشحالشان کنم. اما بد به حالشان اگر دلگیرم کنند. جوری قطع میکنم که انگار هرگز وصل نبوده. به خیالم که اینجوری هم طرفم را تنبیه میکنم که چرا آزارم داده هم خودم را که چرا روی دیوار اشتباهی یادگاری نوشتهام.از تغییرات مهم شخصیتی در سالی که گذشت، یکی هم این بود که یاد گرفتم خیلی به چراها فکر نکنم. جستجوی جواب برای پرسشی که با چرا شروع شده شاید نرمش ذهنی خوبی باشد اما همیشه بهترین راه استفاده ار وقت محدود نیست. پیشنهاد بهتر، گاهی، نگاهکردن به دادههای موجود است و تنظیم جهت حرکت در آینده بر اساس داده های تاریخی؛ بدون اینکه لزوما بدانیم چطور این طور شد، معمولا همین که بدانیم چه طور شده بس است. در همین فقرهی دوستیهای دونفره هم من به تاریخ نگاه میکنم. مشکلی با اینکه بیشتر از طرفم مایه بگذارم ندارم، اما دیدن اینکه شوقمان برای قسمت کردن چیزها یا وزن آوردههایمان با هم برابر نیست خاموشم میکند.
با همه این اوصاف لیکن رفیق بر همه چیز مقدس است
نوشته شده در ساعت توسط مرد روزهای ابری| |
برچسب: لیکن,رفیق,مقدس,
نویسنده: یاسین کوشکی
تاريخ: شنبه
4 شهريور
1396 ساعت: 0:22