خرید بک لینک

درباره سایت

مرد روزهای ابری

آخرین مطالب

امکانات وب

خدایا مرا به سرزمینم بازگردان.

خدایا مرا به سرزمینم بازگردان.
سالهای عجیبی بود. یادم نمیآید هیچوقت اینقدر توی خودم گیر کرده باشم. همه چیز واقعا همه چیز، حتی خودم ازهم پاشیده بود و حتی نمیتوانستم اتفاقها را هضم کنم. هی حرف میزدم و هی طنابِ دورم سفتتر میشد. فکر میکردم هیچوقتِ دیگر نمیتوانم به جز حرفزدن با خودم کار دیگری بکنم، نمیتوانم از این مرحلهی حرف توی حرف توی حرف، تناقض توی تناقض و تعلیقِ مدام زندگی رد شوم و برگردم به وقتهایی که زندگی بیفکر و تناقض در جریان بود و لازم نبود همه چیز خودآگاه پیش برود. یادم نمیآید قبلا چطوری بدون همهی این بد یمنی ها زندگی روی روال بود. حقیقت اینکه عمیقا حس میکنم دوره پایانی تجربیات زمینی و مادی را میگذرانم اگر چه در این بین در این سالها بسیار آدمهایی دیدم که حرف و عملشان یکی نبود بسیارعمیق در سختی فرو رفتم و داشتن اندک یاران باوفا (هرچند موقتی )برایم تسکین بود. امشب یکهو به خودم آمدم و دیدم بعد از مدتها دارم از زیر آب بیرون می آیم و یا حتی بلعکس غرق شدن را دیگر پذیرفتم اما این دو دیگر حس یکسانی برایم دارند ، فکر کردم گره اصلی خودم هستم و حالا گرهها دارند باز میشوند چون صاحب گره با لبخند رضایت بخشی منتظر پایان خویش است. خدایا مرا به سرزمینم بازگردان.

نوشته شده در ساعت توسط مرد روزهای ابری| |

برچسب: نویسنده: یاسین کوشکی تاريخ: سه شنبه 3 بهمن 1396 ساعت: 11:42

صفحه بندی

آرشیو مطالب

پيوندهای روزانه

لینک دوستان

خبرنامه