موفقترین نقطه آدم و شاید حتی دردناکترینش این است که آدم میفهمد که هیچ موازنهای در کار نیست. هیچ برتریای یا هیچ کم بودنی. اینکه آنقدر بیارایی تا قشنگترین موجود جمع باشی قشنگت نمیکند و اینکه نی

زنان بخصوص زنان ایرانی آدم های عجیب,ی هستند. شاید هم روال درستش همین است. بهر حال عجیبی هستند. بعضی وقت ها برای داشتن یک پشتیبان، حاضرند حتی از خودشان هم بگذرند. راستش دقیقا مسئله همین است و البته به

خيلي اين فكر آزارم ميدهد كه روزها ميگذرند و ميرن جلو ولي انگار من ثابتم،نرفتم جلو،چيزي تغيير نكرده،ده و چهل و پبج دقیقه ديروز و هفته پيش هم همين بوده،و چشم هایم هم در نهايت همين را ميبينند ؟چه حسي دار

نزدیک به 15 سال است كه وبلاگ نویسی میكنم 7 سال در بلاگر و 8 سال بلگفا گمانم دیگر فصل نوشتنم به پایان رسیده باید این خودم را اینجا جا بگذارم و بروم

سخت راهی شدم و سرد. بدون اینکه بخواهم بازگردم. از من میپرسیدند باز خواهی گشت یا نه مینویسی یا نه: شاید بازگردم اما نمیخواهم و کسی که نخواهد، هرگز بازنخواهد گشت گرچه هزار بار هم بیاید و هزار سال هم بما

بر من که بهشخصه چون آن بررسی از مرجع گوسفند طبق کپی رایت یام که به محض جلوی وانت نشستن ، دلش برای خاطرات عقب وانت تنگ میشود ؛هیچ حرجی نیست که دائم یاد گذشته کند حتی اگر انگ پیری و ناپویایی بخورد، چرا که من با تایید و گواهی دک

يه مدتي كه مي گذرد و آدم زندگي خودش ته مي كشد فقط به وساطت زندگي ديگران زندگي مي كند

بعدترها بعد رفتنت من هم رفتم، دست هایم را در جیب هایم کردمو رفتم،تمام روزها را رفتم، تمام شب ها را رفتم، حتی پشت سرم را نگاه نکردم، حتی یادم را جا نگذاشتم برایت، حتی عطر م در هوا منتشر نشد، حتی ، حتی

زمین هم خشکی دارد وهم آب اما توی خشکی هم ما خیلی ساکن نیستیم و همه چیز در حرکت است. شاید بهتراست بگویم که ما فکر می کنیم خانه مان روی آب نیست اما خانه مان روی آب. البته که این سوال پیش میآید کدام خان

به گمانم بررسی از مرجع دشمنی طبق کپی رایت هم باید آداب داشته باشد. خصومت نباید بهانهای برای بیشرافتی باشد. آدمهایی بودهاند که بدم را خواستهاند و دلخور یودم از آنها ولی دروغ هم به نگفتهایم، دشنه را پشت لبخند پنهان نکرده

قشنگترین و در عین حال دشوارترین شرط بزرگشدن، فروتن شدن است. اینکه هرچه میگذرد و بیشتر به جلو میروی، میفهمی فکرهایت و حرفهایت چقدر خام و کلی بودند؛ چیزهایی که از خودت انتظار داشتی و میخواستی چقدر

دیگر این روزها منتظر چیزی نیستم. چیزی هم منتظر من نیست. همه چیز به صورت قصه واری اتفاق میافتد. همه چیز از جلوی رویم کم کم رنگ میبازد. خاکستری میشود و شوق و ذوق من نسبت به آن از بین میرود. هنوز هم

من اما نه میخواهم قهرمان باشم نه یک تشویق کننده، میخوام فقط ی&#16

پایانِ این قصه ها و نوشته ها در این سالها نوشته های مرا خواندی&

یک جایی از زندگی هست که آدم می‌فهمد یا در واقع یقین پیدا می‌کن&#158

دلم یاهو مسنجر میخواد و چت روم.

یک آینهی بزرگی بالای تختم نصب کردهام میگه: «دورهات گذشته، مربی.» میگم: «آره. میدونم.»

گذشته بر این اصول باور دارم که نباید گذشته را به دست فراموشی سپرد و راه تازهای را رفت و هیچ اعتنایی به سالهای رفته و آدمهای رفته و زندگیِ ازدسترفته نکرد ممکن است روزی آدمی از گذشته به حال بیاید و بهجای هفتتیری بر کمر گیتاری روی شانه انداخته باشد و ظاهرش اصلاً نشانی از آدمی نداشته باشد که پیش از این ...

خدایا مرا به سرزمینم بازگردان. سالهای عجیبی بود. یادم نمیآید هیچوقت اینقدر توی خودم گیر کرده باشم. همه چیز واقعا همه چیز، حتی خودم ازهم پاشیده بود و حتی نمیتوانستم اتفاقها را هضم کنم. هی حرف میزدم و هی طنابِ دورم سفتتر میشد. فکر میکردم هیچوقتِ دیگر نمیتوانم به جز حرفزدن با خودم کار دیگری بکنم، نمیتو...

14 فرمان اول 1-دانشجو بمانید تا بهزور خوشبختتان نکنند.2-با موتورسیکلت نروید، تا بیایید.3-پیش از خرید حیوان خانگی، یکبار دیگر به ازدواج فکر کنید.4-آنقدر عاشقش نشوید که بعدا به لجنش بکشید.5-خجالت نکشید، که فقط باعث دیر رسیدنتان میشود.6-برای هیچکس برادر نشوید؛ پدرتان خواهد شد.7-تمام شوید، قبل از آنکه ت...